
ವಿಜ್ಞಾನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಕೇವಲ ಸಂಶೋಧಕರಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ಮನುಕುಲದ ಬದುಕಿನ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಮಹಾನ್ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರು ಲೂಯಿ ಪಾಶ್ಚರ್. ಇಂದಿನ ದಿನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುವುದು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮತ್ತು ರೇಬೀಸ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ರೋಗಗಳಿಗೆ ಲಸಿಕೆ ಪಡೆಯುವುದು— ಇಂದು ನಾವು ಯಾವುದೇ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಹಾಲನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯುವುದು ಮತ್ತು ರೇಬೀಸ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಮಾರಕ ರೋಗಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಲಸಿಕೆ ಪಡೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಲೂಯಿ ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು
ಲೂಯಿ ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರು 1822ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 27ರಂದು ಫ್ರಾನ್ಸಿನ ಡೋಲ್ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಅವರ ತಂದೆ ಚರ್ಮ ಹದ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿದ್ದರು. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರು ಒಂದು ಭಯಾನಕ ಘಟನೆ ನೋಡಿದರು. ಒಂದು ಹುಚ್ಚು ತೋಳ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿ ಹಲವರನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ಕೊಂದಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರೇಬೀಸ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಔಷಧಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಚ್ಚಿದ ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಕೆಂಪಗೆ ಕಾದ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಇಟ್ಟು ಸುಡುವುದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆ. ಆ ದೃಶ್ಯ ಎಂಟು ವರ್ಷದ ಬಾಲಕನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಗುರುತು ಬಿಟ್ಟಿತು. “ಈ ರೋಗಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮದ್ದು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲೇಬೇಕು” ಎಂಬ ಸಂಕಲ್ಪ ಅಂದೇ ಹುಟ್ಟಿತು.
ವೈನ್ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ಉಳಿಸಿದ ವಿಜ್ಞಾನಿ
ದೊಡ್ಡವರಾದ ನಂತರ ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರು ರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನೆ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸಿನ ವೈನ್ ಉದ್ಯಮ ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿತ್ತು. ಸಾವಿರಾರು ಬ್ಯಾರೆಲ್ ವೈನ್ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹುಳಿಯಾಗಿ ಹಾಳಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾರಣ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರು ಮೈಕ್ರೋಸ್ಕೋಪ್ ಬಳಸಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ, ವೈನ್ ಹಾಳಾಗಲು ಕಾರಣ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿಗಳು ಎಂದು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದರು. ನಂತರ ಅವರು ವೈನ್ ಅನ್ನು 55–60°C ತಾಪಮಾನಕ್ಕೆ ಕಾಯಿಸಿ ತಕ್ಷಣ ತಂಪು ಮಾಡುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ಇದರಿಂದ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳು ಸತ್ತುಹೋಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ರುಚಿ ಹಾಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಈ ವಿಧಾನವೇ ಮುಂದೆ ಪಾಶ್ಚರೈಸೇಶನ್ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಯಿತು. ಇಂದಿಗೂ ಹಾಲು ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ತಂತ್ರ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಹಾಲನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿತ ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಯಿಸಿ ತಂಪು ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
ರೋಗಗಳು ಹೇಗೆ ಹರಡುತ್ತವೆ?
1800ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರು ರೋಗಗಳು “ಕೆಟ್ಟ ಗಾಳಿ”ಯಿಂದ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಿದ್ದರು. ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ನಂತರ ಕೈ ತೊಳೆಯದೇ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ರೋಗಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇದರಿಂದ ಅನೇಕರು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲೇ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದರು.
1861ರಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚರ್ ಜರ್ಮ್ ಥಿಯರಿಯನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದರು. ರೋಗಗಳು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲ; ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾ, ವೈರಸ್ ಮತ್ತು ಫಂಗಸ್ಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅವರು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು.
ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ:
- ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಾ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಕುದಿಯುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು.
- ವೈದ್ಯರು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಕೈ ತೊಳೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
- ಹೆರಿಗೆ ಸಮಯದ ಸಾವಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಭಾರೀ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇಳಿಯಿತು.
- ಆಪರೇಷನ್ ನಂತರದ ಸೋಂಕುಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾದವು.
ಇಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲಿಸುವ ಸ್ವಚ್ಛತಾ ನಿಯಮಗಳ ಮೂಲದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಲೂಯಿ ಪಾಶ್ಚರ್ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ರೇಬೀಸ್ ವಿರುದ್ಧದ ಮಹಾಯುದ್ಧ
ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಹಸಮಯ ಅಧ್ಯಾಯ ರೇಬೀಸ್ ಲಸಿಕೆಯ ಸಂಶೋಧನೆ. ರೇಬೀಸ್ ವೈರಸ್ ಅನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಅವರು ಹುಚ್ಚುನಾಯಿಗಳ ಜೊಲ್ಲನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾಯಿಯು ಕಚ್ಚಿದರೆ ಖಚಿತ ಸಾವು ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಕಾಲ ಅದು.
ಅಷ್ಟೊಂದು ಅಪಾಯದ ನಡುವೆ ಅವರು ವೈರಸ್ ಅನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿ ಲಸಿಕೆ ತಯಾರಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಆದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಏನೆಂದರೆ—ಆ ಲಸಿಕೆಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯನ ಮೇಲೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ಜೋಸೆಫ್ ಮೈಸ್ಟರ್ – ಇತಿಹಾಸ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಬಾಲಕ
1885ರ ಜುಲೈ 6ರಂದು ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷದ ಜೋಸೆಫ್ ಮೈಸ್ಟರ್ ಎಂಬ ಬಾಲಕನನ್ನು ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರ ಬಳಿ ಕರೆತಂದರು. ಒಂದು ಹುಚ್ಚುನಾಯಿ ಅವನನ್ನು 14 ಕಡೆ ಕಚ್ಚಿ ಮಾಂಸ ಕಿತ್ತುಹಾಕಿತ್ತು. ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ಸಾವು ಖಚಿತ.
ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರು ಭಾರೀ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ಹೊಸ ಲಸಿಕೆಯನ್ನು ಬಾಲಕನಿಗೆ ನೀಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 13 ಡೋಸ್ ನೀಡಲಾಯಿತು.
ಎಲ್ಲರ ಉಸಿರು ಬಿಗಿದ ಕ್ಷಣಗಳು ಕಳೆದವು. ಕೊನೆಗೆ ಜೋಸೆಫ್ ಬದುಕಿಬಿಟ್ಟನು. ಇದೇ ಮಾನವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ರೇಬೀಸ್ ವಿರುದ್ಧದ ಮೊದಲ ದೊಡ್ಡ ಜಯ.
ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಇದೇ ಲಸಿಕೆ ನೀಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲರೂ ಬದುಕುಳಿದರು. ಜಗತ್ತಿನ ವಿಜ್ಞಾನ ಲೋಕವೇ ಬೆರಗಾಯಿತು.
ಆಂತ್ರಾಕ್ಸ್ ಲಸಿಕೆಯ ಅದ್ಭುತ
ರೇಬೀಸ್ ಯಶಸ್ಸಿನ ನಂತರ ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರು ಆಂತ್ರಾಕ್ಸ್ ರೋಗದ ವಿರುದ್ಧವೂ ಲಸಿಕೆ ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. 1881ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಲೈವ್ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿದರು.
ಕೆಲವು ಕುರಿಗಳಿಗೆ ಲಸಿಕೆ ನೀಡಲಾಯಿತು; ಉಳಿದವರಿಗೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಆಂತ್ರಾಕ್ಸ್ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾವನ್ನು ಸೋಂಕು ಮಾಡಲಾಯಿತು.
| ಪ್ರಾಣಿಗಳು | ಲಸಿಕೆ ಪಡೆದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು | ಲಸಿಕೆ ಪಡೆಯದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು |
| ಕುರಿಗಳು | ಬದುಕಿದವು | ಯಾವುದೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ |
| ಮೇಕೆ ಮತ್ತು ಹಸುಗಳು | ಬದುಕಿದವು | ಯಾವುದೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ |
ಈ ಪರೀಕ್ಷೆ ಲಸಿಕೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ತೋರಿಸಿತು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ವಲಯಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಿತು.
ಪಾಶ್ಚರ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್
ರೇಬೀಸ್ ಲಸಿಕೆಯ ಯಶಸ್ಸಿನ ನಂತರ ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲೆಮೂಲೆಯಿಂದ ಸಹಾಯಧನ ಹರಿದುಬಂತು. 1888ರಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾರಿಸ್ನಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚರ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಇಂದಿಗೂ ವಿಶ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ಜೀವವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಶೋಧನಾ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.
ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಮಹತ್ವದ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಹೊರಬಂದಿವೆ ಮತ್ತು ಹಲವು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ನೋಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.
ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳು
ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರು ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯುವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದರು. ಆದರೂ ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು.
1895ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 28ರಂದು ಅವರು 72ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದರು. ಆದರೆ ಅವರು ಬಿಟ್ಟಿರುವ ಪರಂಪರೆ ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ.
ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರ ಪ್ರಭಾವ
ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ. ನಾವು ಇಂದು:
- ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಹಾಲನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕುಡಿಯುತ್ತೇವೆ.
- ಲಸಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅನೇಕ ರೋಗಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.
- ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.
- ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಮತ್ತು ಸೋಂಕು ನಿಯಂತ್ರಣದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಇವೆಲ್ಲದರ ಹಿಂದೆ ಲೂಯಿ ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರ ಸಂಶೋಧನೆಗಳೇ ಮೂಲ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿವೆ.
ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರ ಅಮರ ಪರಂಪರೆ
ಲೂಯಿ ಪಾಶ್ಚರ್ ಕೇವಲ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಅಲ್ಲ; ಅವರು ಮನುಕುಲದ ರಕ್ಷಕ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ನೋವಿನ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಜೀವನದ ಗುರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸಿದರು. ರೇಬೀಸ್ ಲಸಿಕೆ, ಪಾಶ್ಚರೈಸೇಶನ್, ಜರ್ಮ್ ಥಿಯರಿ ಮತ್ತು ಆಂತ್ರಾಕ್ಸ್ ಲಸಿಕೆ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ಮಾನವ ಇತಿಹಾಸದ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಬದಲಿಸಿದ ಮಹತ್ವದ ಸಾಧನೆಗಳು.
ಇಂದು ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನರು ಬದುಕಿರುವುದಕ್ಕೆ ನೇರವಾಗಿಯೂ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿಯೂ ಕಾರಣವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಲೂಯಿ ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರ ಹೆಸರು ಸದಾಕಾಲ ಚಿನ್ನದ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ವಿಜ್ಞಾನವು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ ಏನೆಲ್ಲ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅವರ ಜೀವನವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ.
“ವಿಜ್ಞಾನ ಮಾನವ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಇರಬೇಕು” ಎಂಬ ತತ್ವವನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮೂಲಕ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ ಮಹಾನ್ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಲೂಯಿ ಪಾಶ್ಚರ್ ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಶತಶತ ನಮನಗಳು.
