ಗಂಡಸರ ಮೌನ ರೋಧನೆ: ಪ್ರತಿ ಪುರುಷನೂ ಅನುಭವಿಸುವ, ಆದರೆ ಯಾರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಸೈಲೆಂಟ್ ಸ್ಟ್ರಗಲ್

ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಇರುವ ಪುರುಷರನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿ – ಬೆಳಗ್ಗೆದ್ದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮಲಗುತ್ತಾರೆ. ಮರುದಿನ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಚಕ್ರ. ಇವರಿಗೆ ಭಾವನೆಗಳೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ, ಇವರು ಬರೀ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ, ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡುವ ಯಂತ್ರಗಳೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಎಷ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಮೇಲ್ನೋಟದ ಸ್ಥಿರತೆಯ ಹಿಂದೆ, ಒಂದು ಆಳವಾದ, ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದ, ಯಾರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಒಂದು ಮೌನ ಹೋರಾಟ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಇಂದಿನ ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಚರ್ಚಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುರುಷರು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ, ಆದರೆ ಎಂದಿಗೂ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಮಾತನಾಡದ ‘ಥ್ಯಾಂಕ್‌ಲೆಸ್ ಲೈಫ್’ ಅಥವಾ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡದ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ. ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಮಹಿಳೆಯರ ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಇಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಬರೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಹಿಳೆಯರ ಸಬಲೀಕರಣ, ಅವರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ಅವರ ಜೀವನದ ಸವಾಲುಗಳು – ಇವೆಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಚರ್ಚೆಗಳಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಅವು ಆಗಬೇಕಾದದ್ದೇ. ಆದರೆ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪುರುಷರ ಸಂಕಟದ ಒಂದು ಆಯಾಮವೂ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. ಪುರುಷರು ಅಳುವುದಿಲ್ಲ, ಗೋಳಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ. ಅಳುವಷ್ಟು ದುಃಖ ಅವರಿಗೂ ಇರುತ್ತದೆ – ಅದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ರೀತಿ ಮಾತ್ರ ಬೇರೆ, ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದನ್ನೇ ಸಮಾಜ ನಿಷೇಧಿಸಿದೆ.

ಪುರುಷ ಎಂಬ ‘ಪ್ರೊವೈಡರ್‘: ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ

ಸಮಾಜದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪುರುಷ ಎಂದರೆ ಒಂದು ದುಡಿಯುವ, ಮನೆಗೆ ಆದಾಯ ತಂದು ಹಾಕುವ ಯಂತ್ರ. ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಕಟ್ಟುವುದು, ಸಾಲದ ಕಂತು ತುಂಬುವುದು, ಮಕ್ಕಳ ಶಾಲಾ ಶುಲ್ಕ ಕಟ್ಟುವುದು, ದಿನಸಿ ಸಾಮಾನು ತರುವುದು – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ವಹಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂಬಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಇದು ಅವನದೇ ಕೆಲಸ, ಇದರಲ್ಲಿ ಏನು ವಿಶೇಷ’ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವವೇ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಈ ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಕೃಷಿ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮೊದಲು, ನಾಗರಿಕತೆ ಬೆಳೆಯುವ ಮೊದಲಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಾಣಿಯ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗಂಡಸು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡಿ, ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿ, ಆಹಾರ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ತರುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದ. ಈ ಮಾದರಿ ಇಂದಿಗೂ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿರುವುದು ಕೇವಲ ಪರಿಸರ ಮಾತ್ರ. ಆಗಿನ ಕಾಡು ಇಂದಿನ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಜಗತ್ತಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡಿದೆ. ಆಗ ಹುಲಿ-ಸಿಂಹಗಳ ಬೆದರಿಕೆ ಇದ್ದರೆ, ಇಂದು ಆಫೀಸಿನ ಒತ್ತಡ, ಬಾಸ್‌ನ ಒತ್ತಡ, ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನ ಕಿರಿಕಿರಿ. ಆಗ ಬೇಟೆಯಾಡದಿದ್ದರೆ ಉಪವಾಸ ಸಾಯಬೇಕಿತ್ತು, ಇಂದು ಸಂಬಳ ಬಾರದಿದ್ದರೆ ಮನೆ ನಡೆಸಲು, ಸಾಲ ತೀರಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ‘ಪ್ರೊವೈಡರ್’ ಆಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ಪುರುಷ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆಸೆ-ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು, ತನಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಏನು ಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟನೆ ಅಗತ್ಯ – ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಪುರುಷರ ಬಗ್ಗೆ, ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪುರುಷರ ಬಗ್ಗೆ. ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬೀದಿ ಬೀದಿ ಅಲೆಯುವ ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆ ಇಲ್ಲ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಜನರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗಮನ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ, ಕುಟುಂಬಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯುವ ಪುರುಷರ ಮೇಲಿದೆ.

ಇಂತಹ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಪುರುಷ, ತನಗಾಗಿ ಒಂದು ಇಷ್ಟವಾದ ಬಟ್ಟೆ, ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಚಪ್ಪಲಿ ಅಥವಾ ಶೂ ಖರೀದಿಸಬೇಕೆಂದರೂ ಹಲವು ಬಾರಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ಹಣದಲ್ಲಿ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ಕೊಡಿಸಬಹುದಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ತನಗಾಗಿ ಬದುಕುವುದನ್ನೇ ಮರೆತು ಹಗಲಿರುಳು ದುಡಿಯುವ ಈ ಜೀವಿ, ಒಂದು ಕಡೆ ಅಳಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ತನ್ನ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತಹ ಒಂದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಖಾಲಿತನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ.

ಗಂಡಸು ಅಳಬಾರದು ಎಂಬ ಅಲಿಖಿತ ನಿಯಮ

ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಂದರೆ ಅವರು ಅಳುತ್ತಾರೆ, ಬಹುತೇಕರು ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪುರುಷರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಭಿನ್ನ. ಪುರುಷರು ಅಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವರು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಅಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ – ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯೋ, ಐದು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯೋ, ಅಥವಾ ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಮಾತ್ರವೋ? ಇದನ್ನೇ ಮಹಿಳೆಯರ ಅಳುವಿನ ಆವರ್ತನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಪೇಕ್ಷೆಗಳ ನಡುವಿನ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಅಂತರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಸ್ಪಷ್ಟ – ಸಮಾಜದ ರಚನೆಯೇ ಹಾಗಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬೇಗ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಸಮಾಜ ಅದನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಪುರುಷರು ಭಾವನೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಗೌರವ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ – ಗಂಡಸು ಎಂದರೆ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್, ಅವನು ಅಳಬಾರದು ಎಂಬುದು ಒಂದು ಅಲಿಖಿತ ಸಾಮಾಜಿಕ ನಿಯಮ. ಒಬ್ಬ ಪುರುಷ ಅತ್ತುಬಿಟ್ಟರೆ, ಸಮಾಜ ಅವನನ್ನು ದುರ್ಬಲ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಅತ್ತರೆ, ಅದನ್ನೇ ಇತರರು ದೌರ್ಬಲ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯವೂ ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಇದರ ಅರ್ಥ ಪುರುಷರಿಗೆ ಅಳುವಂತಹ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ. ಕಷ್ಟಗಳು ಖಂಡಿತ ಇರುತ್ತವೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ದುಃಖವೂ ಇರುತ್ತದೆ. ವಿಜ್ಞಾನವೂ ಸಹ ಹೇಳುತ್ತದೆ – ನಾವು ನಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಾಗ, ಒತ್ತಡ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು. ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಹಲವಾರು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೂ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ – ಪುರುಷರಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ದುಃಖವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದನ್ನೇ ಕಲಿಯಬೇಕು ಎಂದು. ಆದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಪುರುಷರು ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ – ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೇ ಅದುಮಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆ, ಅವಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತಡ ಉಂಟಾಗಿ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲೆ ಅದರ ಪ್ರಭಾವ ಬೀಳಬಹುದೆಂಬ ಕಾಳಜಿಯಿಂದಲೇ ಅವರು ಮೌನವಾಗಿ ಸಂಕಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಒತ್ತಡದ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಪರಿಣಾಮಗಳು

ಈ ನಿರಂತರ ಒತ್ತಡ, ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅದುಮಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಪುರುಷರ ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇತ್ತೀಚಿನ ಹಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿವೆ. ವಿಪರೀತ ಒತ್ತಡದಿಂದಾಗಿ ಯುವಕರಲ್ಲಿ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಆರೋಗ್ಯ ಕುಂಠಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ, ಹಾರ್ಮೋನ್ ಮಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಿನ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಇಳಿಕೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಂಕಿಅಂಶವಲ್ಲ – ಇದು ಇಂದಿನ ಜೀವನಶೈಲಿಯ ಒತ್ತಡ, ನಿದ್ದೆಯ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅದುಮುವಿಕೆಯ ನೇರ ಫಲಿತಾಂಶ.

ಇಂದಿನ ಮೂವತ್ತು-ನಲವತ್ತು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಬಹುತೇಕ ಪುರುಷರು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ವಯಸ್ಸಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಿಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ಜನರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಇಂದಿನ ಯುವಕರು ಮೂವತ್ತೈದಕ್ಕೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ. ಅಧಿಕ ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ಮಧುಮೇಹದಂತಹ ಜೀವನಶೈಲಿ ಸಂಬಂಧಿತ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೂ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಗರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಇದರ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚು.

ಈ ಒತ್ತಡ ಕೇವಲ ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ – ಇದು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೂ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದೆ. ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಪುರುಷರ ಪ್ರಮಾಣ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದನ್ನು ಹಲವು ವರದಿಗಳು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಪುರುಷರ ಒಳಗಿನ ಸಂಕಟ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿ ಪರಿಹಾರ ಒದಗಿಸದಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ, ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡದ ಕೆಲಸಗಳು

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೆಯುವುದು, ಕಸ ಗುಡಿಸುವುದು, ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವುದು – ಇಂತಹ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬಹುತೇಕ ಪುರುಷರು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಪುರುಷರು ಮಾಡುವ ಹಲವು ಸೈಲೆಂಟ್ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಗೌರವ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ. ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಿದ್ದೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಮುಖ್ಯ ಬಾಗಿಲು ಲಾಕ್ ಆಗಿದೆಯೇ, ಗ್ಯಾಸ್ ಆಫ್ ಆಗಿದೆಯೇ ಎಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು, ಮನೆಯ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊರುವುದು – ಇವೆಲ್ಲ ಬಹುತೇಕ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡಸಿನದೇ ಕೆಲಸ.

ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಾದರೆ, ಔಷಧಿ ಸ್ಟೋರ್ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಊರೆಲ್ಲ ಸುತ್ತುವುದು, ಮಳೆ-ಚಳಿ-ಬಿರುಗಾಳಿ ಯಾವುದೇ ಇರಲಿ ಮನೆಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ತರಲು ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗುವುದು, ವಿದ್ಯುತ್ ಬಿಲ್ ಕಟ್ಟುವುದು, ಭಾರವಾದ ದಿನಸಿ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುವುದು, ಮನೆಯ ರಿಪೇರಿ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಡ್ರಾಪ್-ಪಿಕಪ್ ಮಾಡುವುದು – ಇಂತಹ ಎಂದೂ ಮುಗಿಯದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಿಗೆ ಯಾರೂ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಧನ್ಯವಾದವನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಗುದ್ದಾಡಿ, ಜೀವವನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಪುರುಷನಿಗೆ ಒಂದು ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುವವರೂ ಕಡಿಮೆ.

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ತಿಂಡಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರೆ, ಬಟ್ಟೆ ಒಗೆದರೆ – ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಗೌರವ, ಪ್ರಶಂಸೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಪ್ಪ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗಿ ದಿನಸಿ ತಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರಶಂಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಅಸಮತೋಲನ ಪುರುಷನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಗೋಚರ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದನ್ನೂ ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ

ಯಾವುದೇ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಗಲಾಟೆ ಆದರೂ, ಬಿರುಕು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಸಮಾಜ ಮೊದಲು ಬೆರಳು ತೋರಿಸುವುದು ಪುರುಷನ ಕಡೆಗೇ. ಗಂಡಸು ಎಂದರೆ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ, ಅವನೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿರಬಹುದು ಎಂಬುದೇ ಸಮಾಜದ ಪೂರ್ವಗ್ರಹಪೀಡಿತ ಆಲೋಚನಾ ಕ್ರಮ. ಇಂತಹ ಮನೋಭಾವ ಕಾನೂನಿನ ಜಾರಿಯಲ್ಲೂ ಒಂದು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ – ಸಾಬೀತಾಗುವವರೆಗೆ ನಿರಪರಾಧಿ ಎಂಬ ತತ್ವ ಇದ್ದರೂ, ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಪುರುಷನ ಮೇಲೆ ಆರೋಪ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಅಪರಾಧಿಯಂತೆಯೇ ನೋಡುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ, ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಟಕಟೆಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿ, ಕಡೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಿಲ್ಲದೆ ಪುರುಷರು ಖುಲಾಸೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಅವರ ವೃತ್ತಿಜೀವನ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಗೌರವ, ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ, ಆರೋಗ್ಯ – ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆ ನಷ್ಟವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರುಪೂರಣ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆಗುವಾಗ, ಸ್ವಂತ ಕುಟುಂಬದವರೇ, ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತ ವಲಯದವರೇ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡತೊಡಗಿದರೆ, ‘ಗಂಡಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇ ತಪ್ಪೇ’ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುವುದು ಸಹಜ.

ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಪುನರ್‌ಪರಿಶೀಲನೆ ಅಗತ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಬೇಕು. ಇದರ ಅರ್ಥ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಬೇಕು ಎಂದಲ್ಲ – ಬದಲಿಗೆ, ಎರಡೂ ಲಿಂಗಗಳ ಸಂಕಟಗಳನ್ನೂ ಸಮಾನ ಗಂಭೀರತೆಯಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು, ಪ್ರತಿ ಪ್ರಕರಣವನ್ನೂ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ಇಲ್ಲಿನ ಆಶಯ.

ಮಾತನಾಡುವುದೇ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ – ಮನೆಯ ಯಜಮಾನನಾಗಿ ಆತ ತನ್ನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲೇಬೇಕು. ಆದರೆ ಈ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಭಾರವನ್ನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಹೊರುವ ಬದಲು, ಅದನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ, ಮಾತನಾಡುವ, ಬೆಂಬಲ ಪಡೆಯುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ, ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ, ಅಥವಾ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ವೃತ್ತಿಪರ ಸಲಹೆಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡುವುದು, ಒಳಗೆ ಅದುಮಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವುದು – ಇವು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು.

ಬದಲಾವಣೆ ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗಬೇಕು

ಯಾವುದೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆ ದೊಡ್ಡ ಘೋಷಣೆಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವುದಿಲ್ಲ – ಅದು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಸಂವಹನಗಳಿಂದ, ಪರಸ್ಪರ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸಮಾನ ಗೌರವ ಸಿಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯವೋ, ಪುರುಷರ ಭಾವನೆಗಳಿಗೂ ಬೆಲೆ ಸಿಗಬೇಕು ಎಂಬುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ. ಪುರುಷರೂ ಮನುಷ್ಯರೇ – ಅವರಿಗೂ ಆಯಾಸವಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರಿಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಬಳಲಿಕೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರಿಗೂ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬೆಂಬಲದ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ದೈಹಿಕ ದಣಿವಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ – ಮಾನಸಿಕವಾಗಿಯೂ ಅವರು ಪ್ರತಿದಿನ ಸೋತು ಎದ್ದೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ಪುರುಷರು ದುಡಿದು ತರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಹಿಂದೆಯೂ, ಅವರು ನಿಭಾಯಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಹಿಂದೆಯೂ ಅವರ ಶ್ರಮ, ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಿದ್ದೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅವರ ಮೌನ ತ್ಯಾಗ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಬರೀ ದೂರುಗಳನ್ನೇ ಹೇಳುವ ಬದಲು, ದುಡಿದು ಬಂದ ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ‘ಸೋಮಾರಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಬದಲು, ಅವರು ಮಾಡುವ ಸೈಲೆಂಟ್ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು, ಅವರು ಹೊರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ-ಕೌಟುಂಬಿಕ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಇಡೀ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದು ಛತ್ರಿಯಂತೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿರುವ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ, ಆ ಶ್ರಮಕ್ಕೆ, ಆ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತು, ಒಂದು ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು, ಪಾದಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ, ಒಂದು ‘ಥ್ಯಾಂಕ್ ಯು’ ಮಾತು, ಅಥವಾ ಅವರ ಆಯಾಸವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ – ಇವಿಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ತಿಂಡಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಾಗ ಸಿಗುವ ಗೌರವದಂತೆಯೇ, ಅಪ್ಪ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗಿ ದಿನಸಿ ತಂದಾಗ, ಬಿಲ್ ಕಟ್ಟಿದಾಗ, ರಿಪೇರಿ ಮಾಡಿಸಿದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಸಿಗಬೇಕು. ಇಂತಹ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಗಳೇ ಕುಟುಂಬದೊಳಗಿನ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ, ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಬೆಸೆಯುತ್ತವೆ.

ಪುರುಷರೂ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು

ಒಂದು ಕಡೆ ಸಮಾಜ ಬದಲಾಗಬೇಕಾದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಪುರುಷರೂ ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೇ ಅದುಮಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ದೀರ್ಘಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೂ, ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೂ ಹಾನಿಕಾರಕ. ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ದೌರ್ಬಲ್ಯವಲ್ಲ – ಅದೊಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಮಾನಸಿಕ ಅಭ್ಯಾಸ. ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡುವುದು, ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅಥವಾ ಅಗತ್ಯಬಿದ್ದರೆ ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚಕರ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯುವುದು – ಇವೆಲ್ಲ ಇಂದಿನ ಕಾಲದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಳಾಗಿವೆ.

ಇಂದಿನ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಸಮಾಧಾನಕರ ಸಂಗತಿ. ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ, ಥೆರಪಿಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಸಹಜವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಆಳವಾದ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಯುವಕರಲ್ಲಿ ಕ್ರಮೇಣ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದೊಂದು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಕುಟುಂಬದ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಇಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಬಹುದು. ಪುರುಷರು ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಾಗ, ಅದನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ, ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ ಆಲಿಸುವುದು, ಅವರನ್ನು ದೂಷಿಸದೆ ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು – ಇದೂ ಸಹ ಒಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಕುಟುಂಬ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪರಸ್ಪರ ಈ ರೀತಿಯ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಇದ್ದಾಗಲೇ, ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಆರೋಗ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ

ಪುರುಷರ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಚರ್ಚಿಸಿದಂತೆ, ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಜೀವನಶೈಲಿ ಇಂದಿನ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪುರುಷರು ಸ್ವಂತ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗೃತರಾಗಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ನಿಯಮಿತ ವ್ಯಾಯಾಮ, ಸಮತೋಲಿತ ಆಹಾರ, ಸಾಕಷ್ಟು ನಿದ್ದೆ – ಇವು ಕೇವಲ ಫಿಟ್‌ನೆಸ್ ಟ್ರೆಂಡ್‌ಗಳಲ್ಲ, ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಆರೋಗ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು.

ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆರೋಗ್ಯ ತಪಾಸಣೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ರಕ್ತದೊತ್ತಡ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆ ಮಟ್ಟವನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಧ್ಯಾನ, ಯೋಗ ಅಥವಾ ಇತರ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು – ಇವೆಲ್ಲ ಇಂದಿನ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಜೀವನಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಕುಟುಂಬಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ, ತನ್ನ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದರೆ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲೆಯೇ ಬೀಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಕುಟುಂಬದ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ: ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಜವಾಬ್ದಾರಿ

ಈಗಾಗಲೇ ಚರ್ಚಿಸಿದಂತೆ, ಮನೆಯ ದುಡಿಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಆರ್ಥಿಕ ಆಧಾರವಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು – ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಈ ದುಡಿಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಆದರೆ, ಆ ಕುಟುಂಬದ ಆರ್ಥಿಕ ಭವಿಷ್ಯ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಮಕ್ಕಳ ಶಾಲಾ ಶುಲ್ಕ, ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಅಥವಾ ಗೃಹಸಾಲದ ಕಂತು, ದೈನಂದಿನ ಖರ್ಚುಗಳು – ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಹಣ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ಉತ್ತರ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಯೋಜನೆ.

ಇಂತಹ ಅನಿಶ್ಚಿತ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ರೂಪುಗೊಂಡ ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಧನವೇ ಟರ್ಮ್ ಇನ್ಶೂರೆನ್ಸ್ ಅಥವಾ ಅವಧಿ ವಿಮೆ. ಇದೊಂದು ಸರಳವಾದ, ಕಡಿಮೆ ಪ್ರೀಮಿಯಂನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವ ವಿಮಾ ಯೋಜನೆ. ದುಡಿಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತ ಸಿಗುವಂತೆ ಈ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಆಘಾತದ ನಡುವೆಯೂ ಕುಟುಂಬ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುವುದಿಲ್ಲ – ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ, ಮನೆಯ ಖರ್ಚು, ಸಾಲದ ಕಂತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆ ಮೊತ್ತ ನಿಭಾಯಿಸಬಲ್ಲದು.

ಟರ್ಮ್ ಇನ್ಶೂರೆನ್ಸ್‌ನ ವಿಶೇಷತೆ ಎಂದರೆ, ಇದು ಸಣ್ಣ ಮಾಸಿಕ ಅಥವಾ ವಾರ್ಷಿಕ ಪ್ರೀಮಿಯಂಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ವಿಮಾ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಬೇಸಿಕ್ ಪ್ರೊಟೆಕ್ಷನ್ ಪ್ಲಾನ್ ಎಂದೂ ಕರೆಯಬಹುದು – ಇದರ ಉದ್ದೇಶ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಒಂದು ಗುರಾಣಿ ಒದಗಿಸುವುದು. ಇಂದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ವಿಮಾ ಕಂಪನಿಗಳು ಈ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದುಡಿಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ತಮ್ಮ ಆದಾಯ, ಕುಟುಂಬದ ಅಗತ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಬಾಧ್ಯತೆಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸೂಕ್ತ ಕವರೇಜ್ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.

ಟರ್ಮ್ ಇನ್ಶೂರೆನ್ಸ್ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವಾಗ, ವಿಮಾ ಕಂಪನಿಯ ಕ್ಲೇಮ್ ಸೆಟಲ್ಮೆಂಟ್ ಇತಿಹಾಸ, ಪ್ರೀಮಿಯಂ ದರಗಳ ಹೋಲಿಕೆ, ಮತ್ತು ಪಾಲಿಸಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬಹುದಾದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಕವರೇಜ್‌ಗಳಾದ ಕ್ರಿಟಿಕಲ್ ಇಲ್ನೆಸ್ ಕವರ್, ಅಂಗವೈಕಲ್ಯ ಕವರ್ ಮುಂತಾದವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸೂಕ್ತ. ಇಂತಹ ಸೇರ್ಪಡೆಗಳಿಂದ, ಕೇವಲ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಮರಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಗಂಭೀರ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾದಾಗಲೂ ಆರ್ಥಿಕ ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆಯುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಇಂದಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಟರ್ಮ್ ಇನ್ಶೂರೆನ್ಸ್ ಖರೀದಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಬಹಳ ಸುಲಭವಾಗಿದೆ. ಆನ್‌ಲೈನ್ ಮೂಲಕ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯ ವಿವರಗಳನ್ನು ಭರ್ತಿ ಮಾಡಿ, ಸೂಕ್ತ ಯೋಜನೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ವಿಮಾ ಯೋಜನೆ ಖರೀದಿಸುವ ಮೊದಲು, ವಿವಿಧ ಕಂಪನಿಗಳ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡುವುದು, ನಿಯಮ ಮತ್ತು ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓದಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಲಹೆಗಾರರ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯುವುದು ಸೂಕ್ತ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಡಿ.

ಆರ್ಥಿಕ ಯೋಜನೆ: ಟರ್ಮ್ ಇನ್ಶೂರೆನ್ಸ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ

ಟರ್ಮ್ ಇನ್ಶೂರೆನ್ಸ್ ಒಂದೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ – ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆ, ತುರ್ತು ನಿಧಿ (ಎಮರ್ಜೆನ್ಸಿ ಫಂಡ್), ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಹೂಡಿಕೆಯ ಯೋಜನೆಗಳೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ಆಕಸ್ಮಿಕ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಒಂದೇ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ವಾಸ್ತವ್ಯ ಕುಟುಂಬದ ಇಡೀ ಜೀವನದ ಉಳಿತಾಯವನ್ನೇ ಬರಿದು ಮಾಡಬಹುದು. ಇದೇ ರೀತಿ, ಕೆಲಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಅಥವಾ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಖರ್ಚು ಎದುರಾದರೆ, ಕನಿಷ್ಠ ಆರರಿಂದ ಎಂಟು ತಿಂಗಳ ಖರ್ಚನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಬಲ್ಲ ಒಂದು ತುರ್ತು ನಿಧಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಜಾಣತನ.

ಈ ಎಲ್ಲ ಆರ್ಥಿಕ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರಣ ಸಿಗುತ್ತದೆ – ಕುಟುಂಬದ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆ ಸಂಪಾದನೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ಎಷ್ಟೋ ಪುರುಷರು ದಿನವಿಡೀ ದುಡಿಯುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಈ ಆರ್ಥಿಕ ರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಗಮನ ಹರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತಗೊಳಿಸುವ ಕ್ರಮ.

ಪುರುಷರ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಾಜದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ

ಈ ಇಡೀ ಚರ್ಚೆಯ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ಪುರುಷರನ್ನು ಮಹಿಳೆಯರೆದುರು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಲಿಂಗಗಳ ಸಂಕಟಗಳನ್ನೂ ಸಮಾನ ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ ನೋಡುವ ಒಂದು ಸಮತೋಲಿತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು. ಪುರುಷರ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಸಹಜಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜು ಹಂತದಿಂದಲೇ, ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು ದೌರ್ಬಲ್ಯವಲ್ಲ ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸಬೇಕು. ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ, ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ‘ಅಳಬೇಡ, ಗಂಡಸಾಗಿ ಇರು’ ಎಂಬ ಬದಲು, ಅವರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ, ಗೌರವಿಸುವ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

ಕಾರ್ಯಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲೂ ಈ ಬದಲಾವಣೆ ಅಗತ್ಯ – ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸುವ, ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಸಲಹೆ-ಬೆಂಬಲ ಒದಗಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು. ಇಂದು ಹಲವು ಕಂಪನಿಗಳು ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಹಾಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು (Employee Assistance Programs) ಒದಗಿಸುತ್ತಿವೆ – ಇಂತಹ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪುರುಷರೂ ಹಿಂಜರಿಯಬಾರದು.

ಸ್ನೇಹಿತರ ಜಾಲದ ಮಹತ್ವ

ಪುರುಷರ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಪಾಡುವಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜಾಲದ ಪಾತ್ರವೂ ಬಹಳ ಮಹತ್ವದ್ದು. ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ, ಎಷ್ಟೋ ಪುರುಷರು ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗಿನ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ನಡುವೆ, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವುದು, ಮನಸ್ಸು ಹಗುರಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಪ್ರಾಮುಖ್ಯವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ತೋರಿಸುವಂತೆ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿರುವ ಪುರುಷರು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಒತ್ತಡವನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ, ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದು, ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು, ಹಳೆಯ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಡುವುದು – ಇವು ಕೇವಲ ಮನೋರಂಜನೆಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಹೂಡಿಕೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.

ಉಪಸಂಹಾರ: ಸಮತೋಲನವೇ ಪರಿಹಾರ

ನಾವು ಪುರುಷರ ಮೌನ ಸಂಕಟದ ವಿವಿಧ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದೆವು – ಸಮಾಜದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಭಾವನೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗದ ಒತ್ತಡ, ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಪರಿಣಾಮಗಳು, ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡದ ಸೈಲೆಂಟ್ ಕೆಲಸಗಳು, ಸಾಮಾಜಿಕ-ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳು, ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ, ಸಮತೋಲನ ಸಾಧಿಸುವ ಮಾರ್ಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ.

ಈ ಲೇಖನದ ಆಶಯ ಸ್ಪಷ್ಟ – ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಪುರುಷರ ಸಂಕಟಗಳನ್ನೂ ಅಷ್ಟೇ ಗಂಭೀರತೆಯಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸುವುದು. ಒಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಕುಟುಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಬೇಕಾದರೆ, ಎರಡೂ ಲಿಂಗಗಳ ನೋವು-ನಲಿವುಗಳನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಗೌರವಿಸುವ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಯಬೇಕು.

ಪುರುಷರೂ ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು, ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗೃತರಾಗಬೇಕು, ಕುಟುಂಬದ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ ಟರ್ಮ್ ಇನ್ಶೂರೆನ್ಸ್‌ನಂತಹ ಸೂಕ್ತ ಆರ್ಥಿಕ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರ-ಕುಟುಂಬದ ಜಾಲವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕುಟುಂಬದ ಇತರ ಸದಸ್ಯರೂ, ಸಮಾಜವೂ ಪುರುಷರ ಶ್ರಮವನ್ನು, ಅವರ ಮೌನ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಗೌರವಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಸಮತೋಲಿತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಮಾತ್ರ, ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆರೋಗ್ಯಕರ, ಸಂತೋಷಕರ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಮಾಜವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಪುರುಷರ ಮೌನ ಸಂಕಟವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅವರಿಗೂ ಬೆಂಬಲ ಮತ್ತು ಗೌರವ ಸಿಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು – ಇದು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟುಂಬದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಮಾಜದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಬೇಕು